„Pokušaj da budeš duga u nečijem oblaku…”      Maja Angelou

Predstavljajući isečak iz opusa Milene JNK (skraćenica prezimena je pseudonim koji je rado koristila), multitalentovane, osobene, raskošne i multidisciplinarne umetničke ličnosti, izložba u prvom redu govori o Mileninom delovanju u okviru tokova beogradskog postmodernističkog slikarstva, novog koncepta slike oličenog u pokretima Nove figuracije i Nove predmetnosti tokom osamdesetih godina. Njene varijante „Bele slike”, ciklusi „Krojački saloni” i „Popravke čarapa”, duguju dosta i satima njenog boravka u pozorišnim krojačnicama, okruglim, belim, praznim licima pozorišnih lutaka. Potom, sredinom osamdesetih i tokom devedesetih, umetnica se upušta u niz neumornih slikarskih optičkih i kolorističkih eksperimenata, bliskih „pattern painting”-u, op artu i pop artu. Njihov najpoznatiji domet je jarko animalističko slikarstvo na ivici apstrakcije, ciklus „Životinje”, započet u Parizu, za koji je dobila otkupne nagrade Oktobarskog salona i Prolećne izložbe (1983). Birajući za svoje junake egzotične životinje, polazeći od atraktivnosti printa, koji je u prožimanju sa pozadinom slike, Milena ciklus završava slikama na ivici apstrakcije. Manji ciklus „Glave” u pastelu, na ivici naivnog slikarstva, šarenila dečjih drvenih bojica, govori o (ne) mogućnosti, pokušajima komunikacije. Poslednje dve decenije njenog života, od 2000,  upušta se u snažno, „rasno”, „punokrvno” slikarstvo još izrazitijih boja čiji je jedini motiv svet flore, cvetnica, kasnije i lisnatih biljaka ili tropskog rastinja, kada radi cikluse „Cvetanje” i kasnije, „Tropi”, zbog čega je porede sa jednom drugom slikarkom tkz. „ženskog rukopisa” i tematike, Džordžijom O Kif.